decayed แปลว่า
- [dɪ'keɪd]
adj.
- ชรา [cha rā]
- ชำรุด [cham rut]
- เน่า [nao]
- เน่าเปื่อย [nao peūay]
- บูด [būt]
- ผุ [phu]
- ผุกร่อน [phu krǿn]
- be decayed: โหว่หลอเน่าเปื่อยผุพังแหว่ง
- decayed area: n. exp. แหล่งเสื่อมโทรม [laeng]
- decayed tooth: n. exp. ฟันผุ [fan phu]