startled แปลว่า
- adj.
- ขวัญหนี [khwan nī]
- ขวัญหนีดีฝ่อ [khwan nī dī fø]
- ขวัญหาย [khwan hāi]
- ใจหายใจคว่ำ [jai hāi jai khwam]
- (inf.) ตกใจ [tok ka jai]
- ตระหนก [tra nok]
- ผวา [pha wā]
- be startled: 1. v. - ขวัญกระเจิง [khwan kra joēng] - ขวัญแขวน [khwan khwaēn] - ตกใจ [tok jai] - สะดุ้ง [sa dung] 2. v. exp. - ตกใจกลัว [tok jai klūa] - สะดุ้งตกใจ [sa dung tok jai] - สะดุ้งตื่น [sa dung
- easily startled: adj. - ขี้กลัว [khī klūa] - ขี้ตกใจ [khī tok jai]
- look startled: v. หน้าตื่น [nā teūn]
