ผ้าโปร่ง คือ
สัทอักษรสากล: [phā prōng]การออกเสียง: ผ้าโปร่ง การใช้"ผ้าโปร่ง" อังกฤษ"ผ้าโปร่ง" จีน
- ตาข่ายบาง
ผ้าพันแผล
สิ่งทาบางโปร่ง
- ผ: พยัญชนะตัวที่ ๒๘ เป็นพวกอักษรสูง.
- ผ้า: น. สิ่งที่ทำด้วยเยื่อใยเช่น ฝ้าย ไหม ขนสัตว์ โดยวิธีทอหรืออัดให้เป็นผืน, มักเรียกตามลักษณะของสิ่งที่ทำ เช่น ผ้าไหม ผ้าฝ้าย ผ้าขนสัตว์
- ้: ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เข้ายา ข้อห้าม แก้วน้ําที่มีก้นหนาไม่มีหูจับ
- โป: ๑ น. เครื่องเล่นการพนันของจีน กลักทำด้วยทองเหลืองสี่เหลี่ยม มีลูกแดงขาวข้างในใช้ปั่น, ชื่อการพนันอย่างหนึ่ง
- โปร: ช่วงทดลองงาน
- โปร่ง: โปฺร่ง ว. มีลักษณะว่างหรือเปิดเป็นช่อง, ไม่ทึบ, เช่น ใต้ถุนโปร่ง ที่โปร่ง ป่าโปร่ง; แจ่มใสไม่อึดอัด เช่น สมองโปร่ง.
- ป: พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป
- ปร: ปะระ-, ปอระ- ว. อื่น, ใช้เป็นบทหน้าสมาส เช่น ปรปักษ์ ปรโลก. ( ป. ).
- ร: พยัญชนะตัวที่ ๓๕ เป็นพวกอักษรต่ำ ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กน, ถ้าเขียนตัว ร ควบกัน ๒ ตัว เรียกว่า ร หัน ร ตัวหน้าทำหน้าที่เหมือนไม้หันอากาศ ร
- ง: พยัญชนะตัวที่ ๗ นับเป็นพวกอักษรต่ำ ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กง.
ประโยค
คำอื่น ๆ
- "ผ้าแพร" คือ
- "ผ้าแพรจีน" คือ
- "ผ้าแพรชานตุง" คือ
- "ผ้าแพรต่วน" คือ
- "ผ้าโกง" คือ
- "ผ้าโปร่งสำหรับคลุมหน้าสตรี" คือ
- "ผ้าโพกศรีษะของชาวเปอร์เซียสมัยโบราณ" คือ
- "ผ้าโพกศีรษะ" คือ
- "ผ้าโพกศีรษะของสตรีในยุโรปสมัยกลาง" คือ
- "ผ้าแพรต่วน" คือ
- "ผ้าโกง" คือ
- "ผ้าโปร่งสำหรับคลุมหน้าสตรี" คือ
- "ผ้าโพกศรีษะของชาวเปอร์เซียสมัยโบราณ" คือ