(ช.) คือ

• มาจากภาษาชวา

• ช:     ๑ พยัญชนะตัวที่ ๑๐ เป็นพวกอักษรต่ำ ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ราช คช กริช แซนด์วิช. ๒ ในภาษาบาลีและสันสกฤต
• .:     มันสมอง
• ช:    ๑พยัญชนะตัวที่ ๑๐ เป็นพวกอักษรต่ำ ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ราช คช กริช แซนด์วิช.๒ในภาษาบาลีและสันสกฤต ถ้าใช้ประกอบท้ายคำบางคำ แปลว่า เกิด เช่น บงกช ว่า เกิดในเ

คำอื่น ๆ

1. "(จารึกสยาม)" คือ
2. "(จิตรปทาฉันท์)" คือ
3. "(จินดามณี)" คือ
4. "(ฉันทลักษณ์)" คือ
5. "(ฉันท์โพธิบาทว์)" คือ
6. "(ชิงนาง ร. ๖)" คือ
7. "(ชีว)" คือ
8. "(ชุมนุมตำรากลอน)" คือ
9. "(ญ.)" คือ
10. "(ฉันทลักษณ์)" คือ
11. "(ฉันท์โพธิบาทว์)" คือ
12. "(ชิงนาง ร. ๖)" คือ
13. "(ชีว)" คือ