(ช.) คือ

• มาจากภาษาชวา

• ชิ    อ. คำที่เปล่งออกมาเมื่อรู้สึกโกรธหรือไม่ชอบใจเป็นต้น.
• ชิ้    แสดง ให้ดู
• ชี    ๑ น. นักบวช เช่น ชีปะขาว; คำเรียกหญิงที่นุ่งขาวห่มขาว โกนคิ้วโกนผมถือศีล, แม่ชี ก็เรียก. (ส. ชี ใช้พูดต้นนามเป็นเครื่องหมายแห่งความยกย่อง). ๒ น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Coriandrum sativum L. ในวงศ์ Umbell
• ชี่    น. ยาสีฟันโบราณ ใช้สีเพื่อให้ฟันดำ, สี้ ก็เรียก.
• ชี้    น. เรียกนิ้วที่ ๒ นับแต่หัวแม่มือว่า นิ้วชี้. ก. เหยียดนิ้วชี้เป็นต้นตรงไปที่ใดที่หนึ่งเพื่อให้เห็นสิ่งที่ต้องการ, เหยียดตรง เช่น หางชี้; แนะนำ, บอกให้, เช่น ชี้ทาง.
• ชุ    (กลอน) น. ต้นไม้ เช่น กินลูกชุลุเพรางาย. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ต. ชุ ว่า ต้นไม้).
• ชู    ก. ยกขึ้นสูงกว่าระดับเดิม เช่น ชูมือ, บำรุงให้ดีขึ้น เช่น ชูกำลัง.
• ชู่    คําอุทานเพื่อขับไล่หรือตะเพิด
• ชู้    น. (วรรณ) คู่รัก, บุคคลที่เป็นที่รัก, เช่น มาย่อมหลายชู้เหล้น เพื่อนตน. (กำสรวล); ผู้ล่วงประเวณี; การล่วงประเวณี; ชายที่ร่วมประเวณีด้วยเมียเขา เรียกว่า เป็นชู้, หญิงที่ยังมีสามีอยู่แล้วร่วมประเวณีกั
• ชิชิ    อ. คำที่เปล่งออกมาเมื่อรู้สึกโกรธหรือไม่ชอบใจเป็นต้น.
• ชี้ชัด    v. ระบุหรือแสดงให้รู้โดยเจาะจงอย่างแจ่มแจ้ง , ชื่อพ้อง: บ่งชัด ตัวอย่างการใช้: หลักฐานทั้งหมดชี้ชัดว่า เขาเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการกระทำความผิดครั้งนี้
• ชี้ช่อง    ก. แนะลู่ทางให้.
• ชูชีพ    น. เครื่องช่วยพยุงตัวในน้ำหรือในอากาศ เช่น พวงมาลัยชูชีพ ร่มชูชีพ.
• ช่า ช่า ช่า    การเต้นช่า ช่า ช่า
• (ชีว)    เป็นคำที่ใช้ในชีววิทยา