ส. คือ

• เป็นคำสรรพนาม

• ส:     ๑ พยัญชนะตัวที่ ๔๐ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สวย สงสาร สวิตช์ รส
• .:     มันสมอง
• (ส.):    1) เป็นคำสรรพนาม; 2) มาจากภาษาสันสกฤต

คำอื่น ๆ

1. "ษัษ" คือ
2. "ษัษฏี" คือ
3. "ษัษฐะ" คือ
4. "ษัษฐี" คือ
5. "ส" คือ
6. "ส.ค." คือ
7. "ส.ค.ส." คือ
8. "ส.ดพ." คือ
9. "ส.ต." คือ
10. "ษัษฐี" คือ
11. "ส" คือ
12. "ส.ค." คือ
13. "ส.ค.ส." คือ