เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก

ซึ่งไม่น่าพอใจที่สุด คือ

การออกเสียง:
"ซึ่งไม่น่าพอใจที่สุด" อังกฤษ
ความหมายมือถือ
  • อัปลักษณ์ที่สุด
    แย่ที่สุด
  • ซึ่ง     ส. คำใช้แทนนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า เช่น บ้านของเขาอยู่ในป่าซึ่งห่างจากชุมชน. บ. คำสำหรับนำหน้านามที่เป็นผู้ถูกกระทำ เช่น
  • ซึ่งไม่น่าพอใจ     ซึ่งไม่พึงประสงค์ ซึ่งไม่เป็นผล ซึ่งไม่เป็นไปตามที่หวัง ซึ่งน่ารังเกียจ ซึ่งไม่เป็นไปตามคาด
  • ไม่     ว. มิ, คำปฏิเสธความหมายของคำที่อยู่ถัดไป เช่น ไม่กิน ไม่ดี, ถ้าอยู่ท้ายคำ ต้องมีคำ หา อยู่หน้า เช่น หากินไม่.
  • ไม่น่าพอใจ     แย่มาก น่ารังเกียจ ใช้ไม่ได้ น่าสะอิดสะเอียน น่าคลื่นไส้ ไม่น่ายินดี ที่ไม่ราบรื่น
  • ม่น     ( ถิ่น-อีสาน ) ก. ซุก, แทรก.
  • น่า     ๑ ว. คำประกอบหน้ากริยา หมายความว่า ควร เช่น น่าจะทำอย่างนั้น น่าจะเป็นอย่างนี้; ชวนให้, ทำให้อยากจะ, เช่น น่ากิน น่ารัก. ๒ ว.
  • น่าพอใจ     v. เป็นที่ถูกใจ, เป็นที่ชอบพอ , ชื่อพ้อง: ดี, ถูกใจ คำตรงข้าม: ไม่น่าพอใจ ตัวอย่างการใช้: ผลงานของเขาที่ออกมาน่าพอใจมาก
  • น่าพอใจที่สุด     ดีที่สุด เหมาะที่สุด
  • พอ     ว. เท่าที่ต้องการ, ควรแก่ความต้องการ, เต็มเท่าที่จำเป็น, เต็มตามต้องการ, เช่น ในการเดินทางจะต้องเตรียมเงินไปเท่าไรจึงจะพอ; เหมาะ, เพียงทำได้, ควร;
  • พอใจ     ก. สมใจ, ชอบใจ. ว. เหมาะ.
  • พอใจที่สุด     ดีมาก น่าพอใจอย่างยิ่ง
  • ใจ     น. สิ่งที่ทำหน้าที่รู้ รู้สึก นึก และคิด เช่น ใจก็คิดว่าอย่างนั้น, หัวใจ เช่น ใจเต้น, ลมหายใจ เช่น กลั้นใจ อึดใจ หายใจ, ความรู้สึกนึกคิด เช่น ใจคด
  • ที     ๑ น. ครั้ง, คราว, หน, เช่น ทีละน้อย ทีละคน; ใช้เป็นลักษณนามบอกจำนวนครั้ง เช่น เฆี่ยน ๓ ที นาฬิกาตี ๕ ที. ๒ น. ท่าทาง, ชั้นเชิง, โอกาส, เช่น
  • ที่     น. แหล่ง, ถิ่น, เช่น ที่ประกอบอาชีพ ที่ทำมาหากิน, สถานที่ เช่น ที่ประชุม ที่พัก, ตำแหน่งที่ เช่น เอาแว่นวางไว้ที่โต๊ะ; ที่ดิน เช่น ซื้อที่ ขายที่
  • ที่สุด     น. ปลายสุด. ว. สุดท้าย เช่น ในที่สุด; ลักษณะที่ยิ่งหรือหย่อนกว่าสิ่งอื่น ๆ ทั้งหมดในพวกเดียวกัน เช่น ดีที่สุด ช้าที่สุด.
  • ี่     ที่ไม่ได้จํากัดหรือกําหนดล่วงหน้า โชคร้าย เงินสด ที่เปลี่ยนได้ง่าย
  • สุ     ๑ ก. ซักสบงจีวรวิธีหนึ่งโดยใช้น้ำร้อนหรือมะกรูดมะนาวเป็นต้น, มักใช้ว่า ซักสุ. ๒ ว. เสีย แต่ยังไม่เน่า (มักใช้แก่แตงโม) เช่น แตงโมใบนี้สุแล้ว
  • สุด     ก. สิ้น เช่น สุดกระแสความ สุดความ, หมด เช่น รักสุดหัวใจ, จบ เช่น สุดสายรถประจำทาง. ว. ปลายหรือท้าย เช่น สุดแดน สุดแผ่นดิน ในที่สุด,