ดก. คือ
"ดก." อังกฤษ
- ดก ว. มาก, มากกว่าปรกติ, (มักใช้แก่สิ่งที่เกิดมีขึ้นตามธรรมชาติ) เช่น ต้นไม้ออกดอกออกผลมากกว่าปรกติ เรียกว่า ดอกดก ผลดก, ไก่ที่ไข่มากกว่าปรกติ
- ก. เป็นคำกริยา
- ผิดก ผิ-ดก ว. มั่งคั่ง, ผึ่งผาย. (ป. ผีตก; ส. สฺผีตก).
- ศดก สะดก น. หมวด ๑๐๐. (ส. ศตก; ป. สตก).
- สดก สะดก (แบบ) น. หมวด ๑๐๐, จำนวนร้อย. (ป. สตก; ส. ศตก).
- สุดกู่ ว. ไกลมากจนไม่ได้ยินเสียงกู่ เช่น เขาไปปลูกบ้านเสียจนสุดกู่, อยู่ท้าย ๆ เช่น สอบได้ที่สุดกู่ จอดรถไว้สุดกู่.
- เดก ว. กระเดก, โยก, โคลง.
- แดก ๑ ก. อาการที่ลมในท้องดันขึ้นมา เรียกว่า ลมแดกขึ้น; (ปาก) กิน, กินอย่างเกินขนาด, (ใช้ในลักษณะที่ถือว่าไม่สุภาพ), โดยปริยายใช้แทนกริยาอย่างอื่นที่มีอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น; พูดกระทบให้โกรธ โดยยกเอาสิ่ง
- โดกเดก ว. โยกเยก, โอนไปโอนมา, กระโดกกระเดก ก็ว่า.
- มีดกรีดกล้วย น. มีดขนาดเล็ก ใบมีดรูปยาวรี ปลายแหลมโค้งงอ ด้ามทำด้วยไม้ ใช้กรีดหรือผ่าเปลือกกล้วยปิ้ง.
- เอ็ดการ์ เดกา เดกา
- กดกริ่ง กดออด
- กระดก ๑ ก. ทำให้ปลายข้างหนึ่งยกสูงขึ้น, เผยอขึ้นข้างหนึ่ง. ๒ (โบ; กลอน) ก. ตระหนก, กลัว, เช่น ก็กระดกตกใจกลววแก่มรณภยานตราย. (ม. คำหลวง ชูชก).
- กรี๊ดกร๊าด ว. อาการที่เปล่งเสียงร้องอุทานแสดงความพอใจเป็นต้น.
- กลัดกลุ้ม ก. ขัดข้องกลุ้มอยู่ในอก.