ร.บ. คือ

• รัฐศาสตรบัณฑิต
  รัฐศาตรบัณฑิต

• ร.     ราชการ
• บ.     เป็นคำบุรพบท
• บุรี    น. เมือง. (ป. ปุร).
• บูร    บูน น. บุระ.
• บูรี    น. เมือง. (ป. ปุร).
• รับ    ก. ยื่นมือออกถือเอาสิ่งของที่ผู้อื่นส่งให้ เช่น รับของ รับเงิน, ถือเอาสิ่งของที่ผู้อื่นส่งมาให้ เช่น รับจดหมาย รับพัสดุภัณฑ์, ไปพบ ณ ที่ที่กำหนดเพื่ออำนวยความสะดวกหรือพาไปสู่ที่พัก, ต้อนรับ, เช่น ฉั
• ริบ    ๑ ก. รวบเอายึดเอาโดยพลการหรือโดยอำนาจกฎหมายเป็นต้น. ๒ ว. คม.
• รีบ    ก. อาการที่ทำอย่างใดอย่างหนึ่งอย่างรวดเร็ว เช่น รีบเสียจนมือสั่น รีบไปรีบมา รีบทำ รีบนอน รีบ ๆ หน่อย. ว. รวดเร็ว, ไม่รอช้า, เช่น เดินรีบ ๆ หน่อยเดี๋ยวฝนจะตก กินรีบ ๆ จะติดคอ.
• รูบี้    ทับทิม
• บุรีรัมย์    n. ชื่อจังหวัดหนึ่งในประเทศไทยอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างติดชายแดนเขมร ชื่อพ้อง: จังหวัดบุรีรัมย์ ตัวอย่างการใช้: เขาไปร่วมงานพิธีเปิดอุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้งที่บุรีรัมย์
• คีรีบูน    น. ชื่อนกขนาดเล็กในวงศ์ Fringillidae มีหลายชนิดและหลายสี ถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีปยุโรป กินเมล็ดพืช เป็นนกเลี้ยงใส่กรงไว้ฟังเสียงร้องซึ่งไพเราะ ที่นิยมคือ ชนิดสีเหลือง (Serinus pusillus) และชนิดสีชมพู (C
• ตรีบูร    น. เมืองอันมีป้อมค่าย ๓ ชั้น, ๓ ชั้น เช่น เมืองสุโขทัยนี้ตรีบูรได้สามพันสี่ร้อยวา. (จารึกสยาม), อยุธยาไพโรจน์ใต้ ตรีบูร. (กำสรวล). (ส. ตฺริปุร ว่า ป้อม ๓ ชั้น).
• นารีบูร    (แบบ) น. เกสรเพศเมีย. (ส.).
• บังอูร    บังอูน ก. ตก, ตกลง; ยอบลง. (ข. บงฺอุร ว่า ฝนตก).
• บัณฑูร    บันทูน (ราชา) น. คำสั่ง, คำสั่งกรมพระราชวังบวร.