รบ. คือ

• ราชบัณฑิตยสถาน
  รัฐบาล

• รบ     ก. สู้กัน, ต่อสู้ในทางศึก, เช่น ไปรบกับข้าศึกที่ชายแดน, สู้ เช่น รบกับหญ้าไม่ชนะ; เร้าจะเอาให้ได้ เช่น ลูกรบแม่ให้ซื้อตุ๊กตา.
• บ.     เป็นคำบุรพบท
• กรบ    กฺรบ น. เครื่องแทงปลา ทำด้วยไม้ ๓ อัน มัดติดกัน มีลักษณะคล้าย ๓ เส้า สวมเหล็กแหลมที่ปลาย ด้ามรูปงอคล้ายไม้เท้า.
• ครบ    คฺรบ ว. ถ้วน, เต็มจำนวนที่กำหนดไว้.
• ปรบ    ปฺรบ ก. เอาฝ่ามือตบกันหลาย ๆ ครั้งให้เกิดเสียงเพื่อแสดงความยินดีเป็นต้น ในคำว่า ปรบมือ, ตบมือ ก็ว่า; ตี เช่น ไก่ปรบปีก ช้างปรบหู.
• รบส    ระบด ก. เลี้ยง, รักษา.
• สรบ    สฺรบ (โบ; กลอน) ว. ทั่ว, พร้อม, เขียนเป็น สรับ ก็มี.
• สู้รบ    โจมตี ต่อต้าน ต่อสู้ ทําสงคราม ปะทะ ทําศึก รณ รบ รบศึก ประจัญบาน รบพุ่ง ออกศึก โรมรัน รบรา สู้ สู้รบตบมือ ตอบโต้ ตีกลับ ปฏิยุทธ์ รบตอบ รบทัพจับศึก ออกรบ ราวี เข้าปะทะ พันตู ประจญ ผจญ ระบาญ
• กรบูร    กะระบูน น. การบูร.
• กรรบิด    กัน- น. มีด, ราชาศัพท์ว่า พระกรรบิด. (ข. กำบิต ว่า มีด).
• กรรบูร    กันบูน (แบบ) น. การบูร เช่น กฤษณากระวานการ- บูรกูรกระเหนียดกรร- บูรแกมกำคูนคันธ์ รสจวงกำจรมา. (สมุทรโฆษ).
• กลุ่มนักรบ    กลุ่มทหาร
• การบด    การคั้น การกดขี่ การทําลาย การย่ํายี มัทนะ การทำกระดาษ การสีข้าว การโม่แป้ง ขอบที่เป็นร่องของเหรียญ การโม่
• การบน    การบนบานศาลกล่าว
• การบัญชี    n. ระบบการจัดการและควบคุมบัญชี ตัวอย่างการใช้: เขาทำงานอยู่ฝ่ายการบัญชี