ก.ส.ศ. คือ

• ปีก่อน ค.ศ.
  ก่อน ค.ศ.

• ก.     เป็นคำกริยา
• ส.     เป็นคำสรรพนาม
• ส.ศ.     ค.ศ.
• ศ.     ศุกร์ วันศุกร์ ศาสตราจารย์ โปรเฟสเซอร์
• ศึก    น. การใช้กำลังเข้าประหัตประหารกันอย่างรุนแรงระหว่างรัฐหรือประเทศตั้งแต่ ๒ รัฐหรือ ๒ ประเทศขึ้นไป เช่น ศึกชายแดน, การต่อสู้กันระหว่างบุคคลกับบุคคลหรือระหว่างพวกหนึ่งกับอีกพวกหนึ่ง เช่น ศึกล้างบาง ศึก
• กัณฐัศ    กันถัด น. ชื่อม้าตระกูลหนึ่ง, ในบทกลอนใช้เรียกม้าทั่วไป.
• กิตติศัพท์    น. เสียงเล่าลือ, เสียงสรรเสริญ, เสียงยกย่อง. (ป. กิตฺติ = สรรเสริญ, ยกย่อง + ส. ศพฺท = เสียง).
• ก่อน ค.ศ.    ก.ส.ศ.
• ศัพท์หลัก    คำแม่
• ศุนัก    น. หมา. (ส.; ป. สุนข).
• ไส้ศึก    น. ผู้ที่นำความลับในหมู่ที่ตัวร่วมด้วยไปบอกฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์.
• ศักดิ์สิทธิ์    ว. ที่เชื่อถือว่ามีอำนาจอาจบันดาลให้สำเร็จได้ดังประสงค์, ขลัง, เช่น สิ่งศักดิ์สิทธิ์ วัตถุมงคลศักดิ์สิทธิ์.
• ศักด์สิทธิ์    เลื่อมใสในศาสนา
• ศัพท์สูง    n. คำศัพท์ที่ใช้ในระดับภาษาสูง มักใช้ในงานวรรณคดี หรือวรรณกรรม เป็นต้น ตัวอย่างการใช้: ผู้อ่านน้อยคนนักที่จะสละเวลาค้นหาคำแปลศัพท์สูง ว่ามีความหมายอย่างไร clf.: ศัพท์, คำ
• ศูนย์สูตร    น. ชื่อเส้นสมมุติที่ลากรอบโลก แบ่งโลกออกเป็น ๒ ซีก คือ ซีกโลกเหนือกับซีกโลกใต้ จุดทุกจุดบนเส้นศูนย์สูตรอยู่ห่างจากขั้วโลกทั้ง ๒ เท่ากัน.