ทกท. คือ

• ท่าอากาศยานกรุงเทพ

• ทก     ๑ ( โบ ) ว. ทุก เช่น ทกพวก ทกพาย. ๒ ( แบบ ) น. น้ำ. ( ป. , ส. ).
• ธาตุโพรแทกทิเนียม    เลขอะตอม 91 โพรแทกทิเนียม
• โพรแทกทิเนียม    เลขอะตอม 91 ธาตุโพรแทกทิเนียม
• อุทก    อุทกกะ-, อุทก- น. น้ำ. (ป., ส.).
• อุทก-    อุทกกะ-, อุทก- น. น้ำ. (ป., ส.).
• โทกเทก    ว. อาการที่เดินโยกเยกไม่ตั้งตัวตรง.
• กระทก    ก. กระตุก เช่น เงื่อนกระทก, กระตุกเร็ว ๆ เช่น กระทกข้าว คือ เอาข้าวใส่กระด้งร่อนพลางกระตุกพลาง เพื่อให้กากข้าวแยกจากข้าวสาร.
• กลันทก์    กะลันทะ (แบบ) น. กระแต, กระรอก. (ป. กลนฺท, กลนฺทก; ส. กลนฺทก, กลนฺตก).
• จระทก    จะระทก, -เทิน (กลอน) ก. สะทก, สะเทิน, งกเงิ่น; จับจด, โบราณเขียนเป็น จรเทิน ก็มี เช่น อ้าแม่อย่าจองจิตรจรเทิน ศุขเพลินภิรมย์สม. (ดุษฎีสังเวย).
• ซันแทก    ซูซาน ซันแทก
• ทกล้า    ทะกฺล้า, ทะแกฺล้ว น. ผู้กล้า, ทหาร.
• ทลิททก    ทะลิดทก (แบบ) ว. ยากจน, เข็ญใจ, เช่น ส่วนออเฒ่าพฤฒาทลิททก. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป. ทลิทฺทก).
• นิรุทกะ    -รุทะกะ (แบบ) ว. ไม่มีน้ำ. (ป.).
• บทกวี    คําประพันธ์ ร้อยกรอง โคลงกลอน บทกลอน กวีนิพนธ์ กาพย์กลอน บทร้อยกรอง บทเพลง เพลง กลอน คํากลอน บทกวีที่บรรยายความรู้สึกของผู้แต่ง กาพย์ ฉันท์ บทประพันธ์ร้อยแก้ว โคลง มหากาพย์ โคลงหรือเรื่องราวความกล้า
• มิคลุทกะ    -ลุด, -ลุดทะกะ น. พรานเนื้อ, คนที่เที่ยวฆ่าสัตว์ในป่าเป็นอาชีพ. (ป. มิคลุทฺท, มิคลุทฺทก).