ผกก. คือ

• ผู้กํากับการ

• ผก     ก. หกกลับ, ปก; ( ถิ่น-พายัพ ) แอบ, ซ่อน, ดัก.
• กก     ๑ น. เรียกคำหรือพยางค์ที่มีตัว ก ข ค ฆ สะกดว่า แม่กก หรือ มาตรากก. ๒ น. โคน เช่น กกไม้, ต้น เช่น กกขา, ลำต้น เช่น กกเสา. ๓ น.
• กก.     กิโลกรัม กิโล โล ก.ก. กรรมการ
• ก.     เป็นคำกริยา
• ผกา    น. ดอกไม้. (ข. ผฺกา).
• แผก    ว. แตกต่าง. ก. แยกออก, แตกออก, ต่างออกไปอีกส่วนหนึ่ง.
• ผกผงก    ก. ผงกหัวขึ้นเหลียวดู.
• ผกผวน    กลับ ทวน ผวน หวน หวนกลับ
• ผกผัน    ก. หกหัน, ผันกลับ.
• ผกผิน    คว่ํา ผก
• ผกาย    น. ดาว; แสงกระจาย, โดยมากใช้ว่า ประกาย. (ข. ผฺกาย).
• ผกเรือก    น. ต้นไทร. (พจน. ๒๔๙๓).
• ผิดแผก    ก. แตกต่าง.
• จุดผกผัน    จุดบอกการเปลี่ยนแปลง ปัจจัยที่บอกการเปลี่ยนแปลง
• ซึ่งผิดแผก    ซึ่งแตกต่าง ซึ่งไม่เหมือนกัน