พช. คือ

• กรมการพัฒนาชุมชน

• รพช.    สํานักงานเร่งรัดพัฒนาชนบท
• สพช.    สํานักงานคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ
• (นิ. เพชร)    มาจาก นิราศเมืองเพชร ฉบับราชบัณฑิตยสภา พ.ศ. ๒๔๗๐
• กัมโพช    กำโพด น. แคว้นเขมร, (โบ) ชื่อแคว้นหนึ่งทางตอนเหนือของอินเดีย, กัมพุช ก็ใช้.
• บัพชา    บับพะชา น. บรรพชา, การบวช. (ป. ปพฺพชฺชา).
• บัพชิต    บับพะชิด น. บรรพชิต, นักบวช, ผู้บวช. (ป. ปพฺพชิต).
• บุพชาติ    น. ชาติก่อน. (ป. ปุพฺพชาติ).
• พชระ    พดชะระ (กลอน) น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).
• สมเพช    -เพด ก. สงสารสลดใจ, ควรได้รับความกรุณา, เช่น เห็นคนอนาถาแล้วอดสมเพชไม่ได้, มักใช้เข้าคู่กับคำ เวทนา เป็น สมเพชเวทนา. (ป., ส. สํเวชน ว่า สยดสยอง, สังเวช).
• เพชร    เพ็ด, เพ็ดชะ- น. ชื่อแก้วที่แข็งที่สุดและมีน้ำแวววาวมากกว่าพลอยอื่น ๆ ใช้ทำเครื่องประดับหรือใช้ประโยชน์ในทางอุตสาหกรรม; โดยปริยายหมายความว่า แข็งที่สุด เช่น เหล็กเพชร ใจเพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).
• เพชร-    เพ็ด, เพ็ดชะ- น. ชื่อแก้วที่แข็งที่สุดและมีน้ำแวววาวมากกว่าพลอยอื่น ๆ ใช้ทำเครื่องประดับหรือใช้ประโยชน์ในทางอุตสาหกรรม; โดยปริยายหมายความว่า แข็งที่สุด เช่น เหล็กเพชร ใจเพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).
• แพชูชีพ    แพฉุกเฉิน
• ไพชน    น. ที่เงียบ, ที่สงัด, ที่ปราศจากคน. (ป., ส. วิชน).
• เพชรตัดเพชร    (สำ) น. คนเก่งต่อเก่งมาสู้กัน.
• ขนเพชร    น. ขนสีขาวที่ขึ้นแปลกเป็นพิเศษ มีลักษณะยาวกว่าปรกติ.