ร.ศ. คือ

• รัตนโกสินทร์ศก

• ร.     ราชการ
• ศ.     ศุกร์ วันศุกร์ ศาสตราจารย์ โปรเฟสเซอร์
• ศิร    สิระ- น. หัว, ยอด, ด้านหน้า. (ส. ศิรสฺ; ป. สิร).
• ศิร-    สิระ- น. หัว, ยอด, ด้านหน้า. (ส. ศิรสฺ; ป. สิร).
• ศิริ    ศรี
• กษัตรีศูร    กะสัดตฺรีสูน (กลอน) น. กษัตริย์ผู้เป็นใหญ่ เช่น เจ้าไตรภพโลกเมาลีเป็นกษัตรีศูร. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์). (ส. กฺษตฺร + อีศฺวร).
• ทุรัศ    (กลอน) ว. ไกล เช่น ทุรัศกันดาร. (ส.; ป. ทูร).
• บุริมทิศ    บุริมมะทิด น. ทิศตะวันออก. (ป. ปุริมทิส).
• ศุษิร    สุสิน น. เครื่องดนตรีที่ใช้เป่ามีขลุ่ย ปี่ เป็นต้น, เขียนเป็น สุษิร ก็มี. (ส. ศุษิร, สุษิร).
• คุรุศึกษา    น. การเล่าเรียนวิชาครู.
• นิรัติศัย    -รัดติไส (แบบ) ว. พิเศษยิ่ง, ประเสริฐยิ่ง. (ส. นิรฺ + อติศย).
• บุรัตถิมทิศ    -ถิมะทิด น. ทิศตั้งอยู่เบื้องหน้า, ทิศตะวันออก. (ป. ปุรตฺถิมทิส).
• (ศิริวิบุลกิตติ)    มาจากเรื่อง ศิริวิบุลกิตติ ในหนังสือชุมนุมตำรากลอน ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ พ.ศ. ๒๕๐๔
• ศักย์รีดอกซ์    ศักย์ออกซิเดชัน-รีดักชัน
• ศิลปะโมเดิร์นนิสม์    ศิลปะสมัยใหม่