เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก

ระบานี้ คือ

การออกเสียง:
ความหมายมือถือ
  • ว. นัก, ทีเดียว, เช่นนี้, ดังนี้.
  • ระ     ก. กระทบเรียดไป เช่น เอาไม้ระรั้วสังกะสี.
  • ระบานี     ว. นัก, ทีเดียว, เช่นนี้, ดังนี้.
  • บา     น. ครู, อาจารย์; ชายหนุ่ม.
  • บาน     ๑ บาน, บานนะ- น. น้ำสำหรับดื่ม, เครื่องดื่ม เช่น สุราบาน ชัยบาน อัฐบาน. ( ป. , ส. ปาน). ๒ น. ของที่เป็นแผ่น ๆ บางอย่าง เช่น บานประตู
  • นี้     ว. คำใช้ประกอบนามหรือข้อความที่อยู่ใกล้หรือชี้เฉพาะ เช่น ทุกวันนี้ ชายคนนี้.
  • จระบาน    จะระ- (กลอน) ก. สู้รบ.
  • ระบาญ    ก. รบ, สู้รบ.
  • ระบาด    ว. แพร่ไปอย่างรวดเร็ว, แพร่ไปอย่างกว้างขวาง, แพร่ไปทั่ว, เช่น ข่าวลือระบาด, ลักษณะของโรคติดต่อที่แพร่ไปอย่างรวดเร็วและกว้างขวางเป็นคราว ๆ ไป, เรียกโรคที่มีลักษณะเช่นนั้นว่า โรคระบาด เช่น อหิวาตกโรคเ
  • ระบาย    ๑ น. ผ้าที่ห้อยจากขอบ. ๒ ก. ผ่อนออกไป เช่น ระบายสินค้า ระบายน้ำ ระบายความทุกข์, ถ่ายออก เช่น ระบายท้อง ระบายอากาศ.
  • กระบาก    น. ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่หลายชนิดในสกุล Anisoptera ในวงศ์ Dipterocarpaceae ขึ้นในป่าดิบทั่วไป ลำต้นตรง สูง ๓๐-๔๐ เมตร เนื้อไม้ใช้ในการก่อสร้างที่ไม่ต้องรับน้ำหนัก โดยมากใช้เป็นไม้แบบหล่อคอนกรีต.
  • กระบาย    น. ภาชนะสานรูปคล้ายกระบุงแต่มีขนาดเล็กกว่า ปากกลม ก้นสี่เหลี่ยม.
  • กระบาล    -บาน น. ส่วนกลางของกะโหลกศีรษะ, หัว, (คำไม่สุภาพ) เช่น ตีกระบาล เขกกระบาล, (โบ) เขียนเป็น กระบาน ก็มี เช่น เพิกหนังทังผมนั้นออกเสียแล้วเอากรวดทรายขัดกระบานศีศะชำระให้ขาวเหมือนพรรณศรีสังข์. (สามดวง);
  • คูระบาย    คูดิน สนามเพลาะ
  • ชระบาบ    ชฺระ- (กลอน) ว. ราบเรียบ, เสมอ.
  • ประบาต    น. เหว. ก. ตกลงไป, ตกไป. (ส. ปฺรปตน; ปปตน).