พนง. คือ

• พนักงาน
  ลูกจ้าง

• พน     พน, พะนะ- น. ป่า, พง, ดง. ( ป. , ส. วน).
• นง     น. นาง (ใช้นำหน้าคำอื่น).
• แพนงเชิง    พะแนง- น. การนั่งขัดสมาธิ. (ข.).
• พับแพนงเชิง    -พะแนง- ว. อาการที่นั่งขัดสมาธิ.
• พน-    พน, พะนะ- น. ป่า, พง, ดง. (ป., ส. วน).
• คนงุ่นง่าน    คนกระวนกระวาย คนหงุดหงิด
• ขนง    ขะหฺนง น. คิ้ว, ใช้เป็นราชาศัพท์ว่า พระขนง.
• พันงู    น. หญ้าพันงู.
• สนง.    ออฟฟิส สำนักงาน สํานักงาน
• พนม    น. ภูเขา. (ข.); ลักษณะของสิ่งที่เป็นพุ่มยอดแหลมอย่างดอกบัวตูม. ก. ทำให้มีรูปอย่างดอกบัวตูม เช่น พนมมือ.
• พนัก    น. เครื่องสำหรับพักสำหรับพิง เช่น พนักเก้าอี้.
• พนัง    น. ทำนบกั้นน้ำอย่างใหญ่; เครื่องกั้นเครื่องกำบัง เช่น พนังม้า คือแผ่นหนังสำหรับปิดข้างม้าทั้ง ๒ ข้าง พนังที่นอน คือแผ่นผ้าที่เย็บปิดกั้นรอบข้างที่นอนหรือกั้นภายในที่นอนให้เป็นช่อง ๆ เพื่อยัดนุ่นเป็น
• พนัน    ก. เล่นเอาเงินหรือสิ่งอื่นโดยอาศัยความฉลาด ความชำนาญ เล่ห์เหลี่ยม ไหวพริบ และฝีมือ รวมทั้งโชคด้วย. น. การเล่นเช่นนั้น เรียกว่า การพนัน.
• พนัส    พะนัด, พะนัดสะ- น. ป่า, พง, ดง. (มาจาก พน แต่เพิ่มตัว ส เพื่อความสะดวกในการสนธิ). (ส. วนสฺ; ป. วน).
• พนัส-    พะนัด, พะนัดสะ- น. ป่า, พง, ดง. (มาจาก พน แต่เพิ่มตัว ส เพื่อความสะดวกในการสนธิ). (ส. วนสฺ; ป. วน).