วิเหสา คือ
- น. ความเบียดเบียน; การทำร้าย. (ป. วิหึสา, วิเหสา; ส. วิหึส).
- วิ คำนำหน้าศัพท์ แปลว่า วิเศษ, แจ้ง, ต่าง, เช่น วิสุทธิ วิเทศ. ( ป. , ส. ).
- เห ก. เบนไป เช่น เหหัวเรือ, เขว เช่น เขาเหไปเข้าข้างศัตรู, เฉ เช่น รถยนต์เหออกนอกทาง.
- สา ๑ น. หมา. ( ป. ; ส. ศฺวนฺ). ๒ ( ถิ่น-พายัพ ) น. ต้นกระสา. ( ดู กระสา ๓ ), ชื่อกระดาษที่ทำจากเปลือกต้นกระสา ใช้ทำร่มเป็นต้น เรียกว่า
- มเหสักข์ น. เทวดาผู้ใหญ่. (ป.).
- มเหสิ น. ผู้แสวงหาศีลาทิคุณอันยิ่งใหญ่, ฤษีใหญ่, พระพุทธเจ้า. (ป.; ส. มหรฺษิ).
- มเหสี ๑ น. ผู้แสวงหาศีลาทิคุณอันยิ่งใหญ่, ฤษีใหญ่, พระพุทธเจ้า. (ป.; ส. มหรฺษิ). ๒ น. ชายาพระเจ้าแผ่นดิน. (ป.; ส. มหิษี).
- ประเหส ปฺระเหด ก. ประมาท. (ข. ปฺรแหส).
- มเหสีเอก n. ชายาคนแรกของพระเจ้าแผ่นดิน, ชายาที่เป็นใหญ่ของพระเจ้าแผ่นดิน ตัวอย่างการใช้: เจ้าแม่ปทุมา ราชธิดาเจ้าเมืองสิงห์เป็นมเหสีเอก มีราชธิดา 1 องค์ คือเจ้าหญิงทิพย์เกษร clf.: พระองค์,
- พระมเหสี ชายา มเหสี พระชายา พระนางเจ้า
- อัครมเหสี น. พระมเหสีเอกของพระเจ้าแผ่นดิน.
- หสน หะสะนะ- น. การหัวเราะ, ความรื่นเริง. (ป., ส.).
- หสน- หะสะนะ- น. การหัวเราะ, ความรื่นเริง. (ป., ส.).
- สหสาธารณรัฐแคเมอรูน แคเมอรูน
- สหสาธารณรัฐแทนซาเนีย ประเทศแทนซาเนีย แทนซาเนีย
- มเหสีหม้ายของกษัตริย์ พระพันปีหลวง พระราชชนนี